Blok zamiast pałacu w Żółtnicy

Reprodukcja cyfrowa, format a3. Gramatura papieru min. 120, oprawione w antyramę.

Gwarancja jakości i zgodności z oryginałem, zapewniona przez autora.

  • Dodaj recenzję:
  • Dostępność: Jest Jest
  • Cena katalogowa: 55,00 zł
  • Rabat: -8,00 zł
  • 47,00 zł
  • szt.

Produkt wysyłamy w ciągu 48h.

Nie znalazłeś tego, czego szukasz? Potrzebujesz innego formatu? Daj znać! 

Wyślij wiadomość: redakcja@temat.net

Trudno sobie nawet wyobrazić taki obraz spustoszenia, jak ten w Żółtnicy. Pałac w drugiej połowie XX wieku został tak gruntownie przebudowany, że po dawnym założeniu została jedynie część kamiennego podpiwniczenia. Teraz w miejscu wiejskiej rezydencji, znajduje się, otoczony budkami, szopami i składami, wyjątkowo obskurny piętrowy blok mieszkalny z płaskim dachem.

Oprócz kilkudziesięciu drzew niewiele zostało także z XIX wiecznego założenia parkowego. Kilkanaście lat temu został nawet rozebrany istniejący do tej pory mur ceglany oddzielający park od głównej drogi. Przy zachodniej granicy parku natknąć się można na ślady schodów kamiennych oraz murów piwnicznych domu ogrodnika lub służby dworskiej.

Tereny były częścią wielkiego majątku Kleistów. Jeszcze przed II wojną światową większość gruntów należała do folwarku, w skład którego wchodziła obszerna zabudowa gospodarcza, naturalistyczny, otoczony wysokim murem park z kasztanową aleją oraz neogotycki pałac z wieżą zwieńczoną blankami.

Po wojnie obiekt został doszczętnie zdewastowany. Jak wyglądał, możemy się dowiedzieć jedynie na podstawie zachowanych zdjęć. Oś głównego korpusu w obrysie dzisiejszego bloku, wyznaczał niewielki ryzalit zwieńczony tak, jak cała bryła attyką w postaci blanków z krenelażową koronką.

Wszystkie narożniki podkreślone były sześciokątnymi, ceglanymi sterczynami. Od strony parku do budynku prowadził niewielki, przeszklony, drewnianej konstrukcji ganek z bocznymi schodami. Strop nad parterem podkreślał na elewacji delikatny gzyms. Na poziomie piętra umieszczone były przesklepione łukowo biforia - okna znacznie mniejszych rozmiarów niż te na dolnej kondygnacji.

Niezwykle charakterystycznym elementem dworu była, znajdująca się przy szczytowej ścianie zachodniej, trzykondygnacyjna wieża z narożnymi pilastrami, zwieńczona krenelażem i czterema sterczynami. Do wieży wiodły niezależne przesklepione łukiem drzwi z naświetlem.

Pierwotna nazwa Żółtnicy - Soltnitz, (Soltenitz, Sollnicz) występuje już w XIV i pochodzi od znajdującego się w tym miejscu składu soli. Wieś leżała na solnym szlaku z Kołobrzegu przez Szczecinek do Lędyczka. Miejsce to mogło stanowić punkt przeładunku – stąd nazwa wsi.

Tereny wchodziły w skład wielkiego majątku Kleistów. Jeszcze przed II wojną światową większość gruntów należała do folwarku. Przed ostatnią wojną wieś liczyła r. 1491 mieszkańców (dzisiaj ok. 1920) i należała do największych w powiecie.

Zależy nam na tym, żeby reprodukcja wyglądała estetycznie. Dlatego każda z nich oprawiona jest od razu w antyramę (spód - płyta, wierzch z dobrej jakości pcv, powleczone folią zabezpieczającą).