Dwór w Chwalimkach

Reprodukcja cyfrowa, format a3. Gramatura papieru min. 120, oprawione w antyramę.

Gwarancja jakości i zgodności z oryginałem, zapewniona przez autora.

  • Dodaj recenzję:
  • Dostępność: Jest Jest
  • szt.
  • Cena katalogowa: 49,99 zł
  • Rabat: -10,00 zł
  • 39,99 zł

Produkt wysyłamy w ciągu 48h.

Nie znalazłeś tego, czego szukasz? Potrzebujesz innego formatu? Daj znać! 

Wyślij wiadomość: redakcja@temat.net

Chwalimki, zwane też Nowym Chwalimem (niem. nazwa Neuvalm), to zagubiona pośród lasów, na głębokim zapleczu drogi Szczecinek Barwice, podworska wieś.

Wzdłuż głównej drogi rozciąga się duży, otoczony wysokim murem ceglano-kamiennym kompleks zabudowy folwarcznej z trzykondygnacyjnym spichlerzem (z 1924 r.), chlewnią, owczarnią, stajnią, stolarnią i innymi obiektami gospodarczymi.

Najstarsze z nich pochodzą z połowy XIX wieku. Zabudowa powstała na planie regularnego prostokąta. Na osi obszernego dziedzińca znajduje się wieża bramna ( z 1923 r.) z dachem namiotowym krytym dachówką.

Zachodnią pierzeję folwarcznego obejścia zamyka wysoki mur z pałacową bramą. Wierzeje z kutego żelaza wsparto na smukłych, boniowanych słupach zwieńczonych kamiennymi dzbanami. Po obu stronach bramy, już w murze, ulokowane zostały boczne furty.

Parterowy dwór z poddaszem użytkowym, oparty na planie prostokąta, otaczają wysokie drzewa. Kompozycja elewacji frontowej, jak i ogrodowej, oparta została na zasadzie trójpodziału. Oś założenia akcentuje ryzalit piętrowy zwieńczony tympanonem z półkolistym oknem na wysokości poddasza.

Pierwsze piętro podkreślają trzy półkoliście przesklepione okna, a parter - cztery lizeny wspierające architraw. Po bokach ryzalitu ulokowane zostały dwuokienne wystawki. Elewacja od strony ogrodu pozbawiona jest lizen. Narożniki ścian szczytowych zaakcentowano sterczynami w formie kamiennych dzbanów.

Od ogrodu do budynku przylega mocno zniszczony, ziemny taras z kamiennymi murkami. Neoklasycystyczny dwór pochodzi najprawdopodobniej z połowy XIX wieku.

Pałac do XVIII należał do rodziny von Zastrow a ostatnio do von Digosch. W okresie powojennym znajdowała się tutaj siedziba PGR. W tej chwili jest remontowany, a jego właścicielem jest osoba prywatna.

Do dzisiaj, mimo zniszczeń, dwór zachował swój pierwotny wygląd. Od strony północnej, przecina go polna struga – Żegnica. Do siedziby majątku przylega zdziczały XVIII wieczny park krajobrazowy przechodzący w las. Park słynie z okazałych dębów i buków.

Zależy nam na tym, żeby reprodukcja wyglądała estetycznie. Dlatego każda z nich oprawiona jest od razu w antyramę (spód - płyta, wierzch z dobrej jakości pcv, powleczone folią zabezpieczającą).