Kościół pw. M.B. Królowej Polski w Polnem

Reprodukcja cyfrowa, format a2. 42.4 x 59.8 cm! Gramatura papieru min. 300, oprawione w antyramę.

Gwarancja jakości i zgodności z oryginałem, zapewniona przez autora.

  • Dodaj recenzję:
  • Dostępność: Jest Jest
  • szt.
  • Cena katalogowa: 79,99 zł
  • Rabat: -16,00 zł
  • 63,99 zł

Produkt wysyłamy w ciągu 48h.

Nie znalazłeś tego, czego szukasz? Potrzebujesz innego formatu? Daj znać! 

Wyślij wiadomość: redakcja@temat.net

Polne do mała wieś położona 11 km od Barwic. Od wieków znajdowała się na polsko-pomorskim pograniczu.
Początki wsi Polne sięgają czasów średniowiecza, kiedy tutejsze ziemie z Drahimiem i Czaplinkiem należały do Komandorii Tempelburskiej (Czaplineckiej). W połowie XIV w., po kasacji zakonu templariuszy, Polne przeszło w ręce zakonu joannitów.
Władysław Jagiełło utworzył na tych ziemiach starostwo drahimskie. W tamtym czasie przebieg granicy polsko-pomorskiej (co ważne, po jej obu stronach początkowo mieszkali Kaszubi), był przedmiotem stałych zatargów. W roku 1586 mieszkańcy wsi zawarli z Pomorzanami układ graniczny, na mocy którego obie strony zobowiązały się do zachowania pod karą grzywny, ustalonej granicy. W tym czasie we wsi istniał już kościół oraz karczma i młyn wodny.
Po wybuchu wojny trzydziestoletniej w 1627 do wsi najpierw wkroczyli Prusacy, a trzy lata potem Szwedzi. W 1631 do nieodległych Barwic przybył nawet król szwedzki Gustaw Adolf. W tym okresie na okolicznych terenach stacjonowało 3600 szwedzkich żołnierzy.
W 1652 Polne z Barwicami znalazło się w Brandenburgii. Wtedy też do wsi zaczęli przybywać osiedleńcy z terenu Niemiec. Od 1668 do 1945 Polne było w granicach państwa pruskiego, potem niemieckiego. W tej chwili wieś liczy ok. 190 mieszkańców, podczas gdy przed wojną było ich ok. 800.
Jak wspomniałem, we wsi kościół istniał już w XVI wieku. Dowodem na to jest jeden z dzwonów określanych jako „mały”, na którym oprócz jego fundatora Joachima Bandeke`a, widniała data - 1588 r. Dzwon został zarekwirowany przez państwo w 1917 r. podczas I wojny światowej.
Tymczasem wg diecezjalnego schematyzmu wynika, że tutejszy kościół filialny (parafia Sikory) pw. M.B. Królowej Polski o ryglowej konstrukcji zbudowano dopiero w 1808 roku. W tymże kościelnym dokumencie, pod inną pozycją, datę budowy określono jako wiek XVIII. Z kolei w pozostałych opracowaniach widnieje data 1806 – 1808 r. Jak podają źródła niemieckie, tutejsza parafia (już protestancka) powstała dokładnie 1 czerwca 1806 r. Najprawdopodobniej to właśnie w tym czasie kościół został jedynie przebudowany. Z pewnością z połowy XIX w. pochodzi ryglowej konstrukcji szalowana deskami wieża.
Bezstylowa świątynia położona jest w centrum wsi na pagórku. Otacza ją wysoki mur oporowy z łamanego kamienia polnego. Bryła budynku jest orientowana, oparta na planie prostokąta. Od wschodu przylega niewielkie, pięcioboczne prezbiterium oddzielone od nawy łukowym nadprożem.
Wnętrze jest jednoprzestrzenne, halowe z dwoma rzędami drewnianych słupów. zaś strop płaski, belkowy z drewnianą podsufitką. Od strony usytuowanego na osi nawy głównego wejścia, znajduje się drewnianej konstrukcji empora organowa z prospektem. Wnętrze posiadające z współczesne wyposażenie, rozświetlają po trzy okna z każdej ściany przesklepione nadprożem odcinkowym. Uwagę zwraca zachowana, ale tylko pod ławkami, oryginalna posadzka ceglana z przełomu XVI i XVII wieku.
Nawa została przykryta dachem dwuspadowym krytym współczesną dachówką. Na jej osi nad kruchtą znajduje się niewielkiej wysokości dzwonnica o rzucie kwadratu, zwieńczona dachem namiotowym krytym dachówką. Tamże umieszczone zostały dwa dzwony – jeden z 1683 r. ufundowany przez mieszkańców, zaś drugi z 1920 roku.
Po ostatniej wojnie kościół został poświęcony przez katolików 1 maja 1947 roku. W 1983 roku wykonano nowy wystrój wnętrza.

Zależy nam na tym, żeby reprodukcja wyglądała estetycznie. Dlatego każda z nich oprawiona jest od razu w antyramę (spód - płyta, wierzch z dobrej jakości pcv, powleczone folią zabezpieczającą). Doskonała gramatura papieru - min 300 g.