Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sempolnie Małym

Reprodukcja cyfrowa, format a2. 42.4 x 59.8 cm! Gramatura papieru min. 300, oprawione w antyramę.

Gwarancja jakości i zgodności z oryginałem, zapewniona przez autora.

  • Dodaj recenzję:
  • Dostępność: Jest Jest
  • szt.
  • Cena katalogowa: 79,99 zł
  • Rabat: -16,00 zł
  • 63,99 zł

Produkt wysyłamy w ciągu 48h.

Nie znalazłeś tego, czego szukasz? Potrzebujesz innego formatu? Daj znać! 

Wyślij wiadomość: redakcja@temat.net

Sempolno Małe położone jest na terenie gminy Biały Bór. Pierwsza wzmianka o wsi, założonej przez braci Asmusa i Ewalda von Lettow, pochodzi z 1574 roku. W XVIII w., we wsi istniały 4 folwarki, 23 domy, kuźnia oraz kościół. W tym czasie mieszkało tutaj 10 chłopów, 2 półchłopów, 6 komorników i bakałarz. W okresie międzywojennym wieś składała się z 15 dużych gospodarstw rolnych.
Miniaturowy, kościółek choć usytuowany na wzniesieniu w centrum wsi, bardzo łatwo przeoczyć. Od głównej asfaltowej drogi zasłania go nadzwyczaj bujna zieleń. Dojść można jedynie zarośniętą wąską dróżką. Przy wejściu na teren kościelny pośród zieleni można dojrzeć resztki niewielkiej wysokości kamiennego muru. Przy kościele ulokowany był niegdyś cmentarz, po którym nie zachowały się nawet najmniejsze ślady. Cały teren porasta bujna trawa i gdyby nie odnowiona elewacja, kościółek sprawiałby wrażenie opuszczonego miejsca. Uczucie to potęguje również bezpośrednie sąsiedztwo wysokich, starych drzew.
Proprotestancki kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, poświęcony został przez katolików 16 kwietnia 1946 roku. Jest to jeden z najstarszych, zachowanych do dzisiaj obiektów sakralnych na terenie naszego powiatu. Szachulcowej konstrukcji budowla została wzniesiona w 1693 roku z funduszy właściciela tutejszego majątku. Bryła jest bliźniaczo podobna do kościoła w położonym tuż obok Sempólnie Wlk. Plan orientowanej nawy, oparty został na rzucie prostokąta zamknięty trójbocznym prezbiterium. Dach dwuspadowy przechodzący nad prezbiterium w trzyspadowy, kryty jest dachówką. Od frontu na osi nawy znajduje się niewielka szalowana deskami czworoboczna dzwonnica, którą wieńczy ostrosłupowy dach kryty gontem. Wnętrze świątyni - salowe bez wyodrębnionego prezbiterium. Zewnętrzną oś prezbiterium akcentują dwa okna z umieszczonym pod nimi wejściem na zaplecze ołtarza. Główne wejście znajduje się na osi wieży, a podwójne skrzydła drzwiowe chronione są przez współczesnej konstrukcji, dwuspadowy daszek.
Kościół był remontowany w XVIII oraz w XIX wieku - w tym też czasie przekształcono również wnętrze. Kolejny remont rozpoczął się w 1983 r. i jak wszystko na to wskazuje nie został jeszcze zakończony.
Z dawnego wyposażenia zachował się XVII-wieczny ołtarz, barokowa ambona oraz empora.

Zależy nam na tym, żeby reprodukcja wyglądała estetycznie. Dlatego każda z nich oprawiona jest od razu w antyramę (spód - płyta, wierzch z dobrej jakości pcv, powleczone folią zabezpieczającą). Doskonała gramatura papieru - min 300 g.